आशेचा किरण

आशेचा किरण

शीखांचे पहिले धर्मगुरु गुरु नानक साहिब य़ांनी त्यांच्या जीवनातील शेवटची अठरा वर्षे जेथे घालविली ते पाकिस्तानातील करतारपूर अचानक प्रकाशझाेतात आले. शीखांसाठी अत्यंत पवित्र असलेली ही पावन भूमी फाळणीनंतर भारतापासून वेगऴी झाली. भौगोलिक सीमेने करतारपूर सीमेपलिकडे गेले असले तरी जगभरातील बारा कोटी शीख बांधवांच्या ह्रदयात ही भूमी कायम वास करीत असते. शीख धर्माचा उदय झाल्यानंतर धर्माचा प्रसार-प्रचार करण्यासाठी ऩानक अनुयायी करतारपूर येथूनच बाहेर पडले. जगातील पहिला लंगरही येथेच साजरा झाला. गुरु नानक साहिब यांनी आपला देह येथेच ठेवला. आणि येथेच गुरुव्दारा उभा राहिला. भारतातून वाहत जाणाऱया रावी नदीच्या किनारी हा गुरुव्दारा उभा आहे. 
भारत अखंड असतांना डेरा बाबा नानक आणि कर्तारपूर येथे शीख बांधवांची वर्दळ असायची. फाळणीनंतर परिस्थितीत बदल झाला. पवित्र कर्तारपूर पाकिस्तानच्या वाटयाला गेले. धर्माच्या आधारावर झालेल्या भारताच्या फाळणीने केवळ मनेच तुटली नाहीत तर संस्कृती,आचार-विचार,नाती,विश्वास यांचीही ताटातूट झाली. धर्माच्या आधारावर पंजाबचे दाेन तुकडे झाले तरी या प्रांताचे नाव मात्र कायम राहिले. समृध्दीने नटलेला आणि वैभवशाली असलेला हा प्रदेश रावी,चिनाब,झेलम,सतलज,बियास या नदयांनी सुजलाम,सुफलाम केला आहे. या पाच नदयांवरुनच या भूमीचे नाव पंजाब पडले. पंज म्हणजे पाच आणि आब म्हणजे पाणी. 

27 जुले 2015

 2 जानेवारी 2016